جمیله بحیره زنی که تا یک قدمی گیوتین رفت+ عکس

جمیله بحیره زنی که تا یک قدمی گیوتین رفت+ عکسبه گزارش مرکز عکس هنرمندان و ورزشکاران ایران به نقل از خبرنگار حوزه سیاسیون  گروه فضای مجازی باشگاه خبرنگاران جوان؛ سال  1962 الجزایر پس از 132 سال مستعمره بودن، اعلام استقلال کرد و از زیر سلطه اشغالگران فرانسه بیرون آمد. 8 سال مبارزه مداوم و ریخته شدن خون صدها هزار نفر اگرچه تلخ و سوزان بود اما در نهایت ثمره‌ای شیرین و پربار برای این کشور آفریقایی به همراه داشت.

سید عزت الله ضرغامی عضو شورای عالی فضای مجازی، در آخرین پست صفحه اینستاگرامش گریزی به این واقعه تاریخی زده و گفتگوی خود را با یکی از بانوان مبارز این کشور به اشتراک گذاشته، 

سید عزت الله ضرغامی در اینستاگرام خود نوشت: ” مادر، اموات را فراوان یاد کنید. به ویژه شب های جمعه، پدر و مادر هم حق بزرگی بر گردن ما دارند. بخصوص مادر.
در جوانانی نقش شهدا را درجه اول می دانستم و نقش والدین انان را درجه دوم ! امروز و در این سن به این نتیجه رسیده ام که اگر درجه بندی کار درستی باشد ، مادر شهید درجه اول است.
خداوند آنان را با حضرت ام البنین (س) محشور کند که چهار فرزند رشید خود را در کربلا تقدیم کرد ، اما اولین سوالش از راویان کربلا این بود که حسین چه شد؟
.
پست قدیمی مادر را در پی نوشت آوردم.
.
*پی نوشت*
.
مادر
این خانم ، “جمیله بحیره ” مبارز بزرگ الجزائری است .
از حال و هوای روز اعدام خود برایم می گوید . او در جریان یک مبارزه مسلحانه علیه اشغالگران فرانسوی به اعدام محکوم می شود ، برای اجرای حکم با “گیوتین” به محوطه ی زندان آورده می شود . حضور پرشور و اعتراض آمیز مردم در اطراف زندان ، به قدری بالا میگیرد که در آخرین لحظه ، فرانسویان نگران ، اجرای حکم را به تعویق می اندازند و نهایتا با پیروزی انقلاب ، جمیله آزاد می شود . آن دختر جوان که قاعدتا از دیدن دستگاه هول انگیز گیوتین ، دچار رعب و هراس شده بود ، می گوید مادرم را برای وداع آخر آوردند . او مرا در آغوش گرفت نوازش کرد و گفت : آرام باش دخترم ، تا چند لحظه ی دیگر خداوند و فرشتگان او را ملاقات خواهی کرد .
بعد از این سخنان آرامش عجیبی بر من حاکم شد . روحیه گرفتم و ترس از وجودم خارج شد . با او خداحافظی کردم و مشتاقانه برای اجرای حکم به حیاط زندان آمدم .
آفرین بر این مادر ! خودش چه کشید تا توانست دخترش را آرام کند !
خانم “جمیله بحیره” به دلیل ضعف شدید جسمی ناشی از شکنجه نتوانست خانم “جمیله بوپاشا” را که به دعوت من به تهران آمده بود همراهی کند”.

 

ضرغامی

 

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *