رابطه شرکت های مدیریت جمعی حقوق با کاربران

 

2- رابطه شرکت های مدیریت جمعی حقوق با کاربران

در آنچه به رابطه بین شرکت های مدیریت جمعی و کاربران آثار و اجراهای موضوع مدیریت مربوط می شود وظیفه اصلی این شرکت ها مذاکره با کاربران به منظور دسترسی به فهرست آثار و اجراهای پدیدآورندگان و دارندگان حقوق مجاور، تجویز بهره برداری از آنها و شرایط قراردادی و نحوه پرداخت ارزش محصولات فکری است. در چنین وضعیتی است که دخالت شرکت های مدیریت جمعی می تواند حداقل مانع از عدم تعادل در قراردادهایی شود که پدیدآورندگان و مجریان تنها را در مقابل بهره برداران تهدید می کند.

بدین منظور شرکت های مدیریت جمعی از حق انعقاد هر گونه قرارداد بهره برداری نسبت به تمام یا بخشی از فهرست آثار و اجراهای موضوع مدیریت برخوردارند ولی صرفاً در محدوده حقوقی که مدیریت آن توسط اعضا به شرکت سپرده شده است. بدین ترتیب یکی از مهمترین کارکردهای شرکت های مدیریت جمعی حقوق واگذاری حق بهره برداری از آثار و اجراها و برنامه هایی است که اعضای شرکت نسبت به آنها دارای حقوق هستند و اداره آن به شرکت های مدیریت جمعی سپرده شده است. این حقوق بطور معمول در قالب قراردادهای واگذاری حق بهره برداری یا قرارداد لیسانس به کاربران و استفاده کنندگان منتقل می شود[26].

وظیفه اصلی شرکت های مدیریت جمعی حقوق مذاکره با کاربران آثار یا موضوعات حقوق مجاور با تدوین فهرست آثار و اجراها، تجویز حق بهره برداری، شرایط و پیش پرداخت هایی است که باید به حساب اعضای خود دریافت و توزیع کند. در اینجاست که دخالت این شرکت ها برای رفع عدم تعادل قراردادی که پدیدآورندگان و مجریان تنها را در قبال بهره برداران تهدید می کند مهم و اساسی شمرده می شود. در این چارچوب شرکت های مدیریت جمعی حقوق می توانند هر گونه قرارداد بهره برداری راجع به تمامی یا برخی از فهرست آثار و اجراها ولی در محدوده حقوقی که به این شرکت ها منتقل شده منعقد کنند.

 3-   رابطه بین شرکت های مدیریت جمعی حقوق

رابطه بین شرکت های مدیریت جمعی حقوق ممکن است مبتنی بر همکاری یا رقابت باشد که بطور خلاصه مورد مطالعه قرار می گیرد.

اول- رابطه مبتنی بر همکاری: از آنجا که شرکت های مدیریت جمعی اغلب به تنهایی وبدون صرف هزینه های سنگین قادر به سرمایهگذاری قابل توجه برای ایجاد شعبه در خارج نیستند لذا نوعی همکاری بین این شرکت ها اجتناب ناپذیر است. به همین دلیل این شرکت ها اغلب قراردادهای نمایندگی متقابل با  همتایان خارجی خود منعقد می کنند. این قراردادها به هریک از شرکت های مدیریت جمعی طرف قرارداد یاری می کند تا حقوق اعضای خود را تقریباً در تمام نقاط دنیا بصورت مؤثر مدیریت کنند. در چارچوب این توافقات هر یک از شرکت ها فهرست آثار و اجراهای پدیدآورندگان و مجریان عضو خود رادر اختیار طرف قرارداد می گذارد تا با استفاده از ساز و کار حقوقی وکالت متقابل آنها را در سرزمین متبوع خود مدیریت کند.

در نتیجه هر شرکتی نه تنها فهرست اعضای خود بلکه فهرست شرکت خارجی طرف قرارداد را در اختیار دارد([27])از منظر مصرف کننده ،وجود انجمن ها و اتحادیه های مدیریت جمعی به دو طریق می تواندمفید واقع شود. در وهله اول، نیازی نیست که مصرف کننده برای دریافت مجوز بهره برداری از آثار به آفریننده آنها مراجعه کند و در مرتبه دوم چنانچه کاربر یک مجوز فراگیر بهره برداری از یک اثر تحصیل کند احتمال نقض کپی رایت توسط او عملاً صفر می شود. از سوی دیگر، مجوز فراگیر به کاربر آرامش خیال کامل می دهدزیرامی تواند هر اثر دارای حق مؤلف را از انجمن تقاضا کند و بدین ترتیب مجموعه کامل آثار و اجراهای دارای حق مؤلف جهان در دسترس وی قرار می گیرد[28] .

دوم- رابطه مبتنی بر رقابت: در حقوق فرانسه هیچ مقررات قانونی وجود ندارد که بر اساس آن مدیریت جمعی مقوله های آثار و اجراهای مشترک باید در انحصار شرکت خاصی باشد. در نتیجه به عنوان مثال برای دریافت و تقسیم حقوق تهیه کنندگان آثار صوتی ممکن است دو یا چند شرکت مدیریت جمعی تشکیل شود و هر تهیه کننده ای می تواند شرکت دلخواه خود را انتخاب کند. فعالیت های شرکت های مدیریت جمعی تابع حقوق رقابت داخلی و اروپایی است. اداره جمعی حقوق مالکیت ادبی و هنری مرتبط با اجرا و نه وجود این حقوق است؛ امری که لزوم رعایت قواعد حقوق رقابت توسط این شرکت های دریافت و تقسیم حقوق را توجیه می کند.

 این کنترل بویژه از این حیث اهمیت دارد که این شرکت ها هر یک در زمینه خود خواه نسبت به کاربران و خواه نسبت به پدیدآورندگان و صاحبان حقوق فکری اغلب در موقعیت انحصاری عملی قرار دارند. این وضعیت انحصاری در بسیاری از موارد نه تنها ناگزیر بلکه مقصود است لذا هر چند بخودی خود نامطلوب نیست ولی باید مراقبت بهعمل آید تا این شرکت ها از وضعیت انحصاری خود سوء استفاده نکنند. در نتیجه ضرورت دارد که شورای رقابت موقعیت صاحبان حقوق مالکیت فکری را در نظر بگیرد و در صدد اجرای بی کم و کاست حقوق رقابت بر فعالیت های شرکت های مدیریت جمعی برنیاید زیرا در اینصورت به ویژه در زمینه دستمزد عضویت پدیدآورندگان در این شرکت ها به جای امتیاز به ضرر مبدل خواهد شد.

این رقابت به ویژه در محیط های الکترونیکی یا دیجیتالی شکل دیگری بخود می گیرد. توضیح اینکه، بهره برداری از حقوق مادی آثار در ارتباطات اینترنتی و الکترونیکی به آسانی ممکن نیست، زیرا کاربران آثار هنری نظیر موسیقی برای استفاده از آثار مشترک و جمعی باید مجوزهای مختلفی از دارندگان حقوق متعدد دریافت کنند، لذا در چنین محیط هایی نیاز به یک مخاطب یگانه بیش از پیش به یک ضرورت تبدیل می شود[29].

چنین ضرورتی ایجاد شعبه های مشترک چندین شرکت مدیریت جمعی را ایجاب می کند که خود می تواند به یک وضعیت مسلط در بازار محصولات فکری تبدیل شود با این حال، توافقات بعمل آمده بین تعداد زیادی از شرکت های مدیریت جمعی حقوق تولید کنندگان آثار صوتی، مورد تأیید کمیسیون اتحادیه اروپا قرار گرفته زیرا به نظر کمیسیون چنین توافقاتی نه تنها موجب کاهش هزینه ها برای کاربران می شود بلکه دسترسی وسیعتر به آثار موسیقایی را ممکن می سازد و بطور همزمان پرداخت دستمزد تولید کنندگان این آثار را نیز ممکنمی کند[30].

 گفتار سوم- ملاحظات مرتبط با انتقال تجربیات حقوق فرانسه به حقوق ایران

انتقال تجربیات حقوق فرانسه به حقوق ایران به دو دلیل می تواند مفید شناخته شود. از یک سو، اساساً نزدیکی زیادی بین حقوق دو کشور بطور کلی وجود دارد به گونه ای که قواعد کمابیش مشابهی بر حقوق قراردادها، تعهدات و حقوق تجارت حکومت می کند.

از سوی دیگر، نظام حاکم بر حقوق مالکیت ادبی و هنری در هر دو کشور ایران و فرانسه نظام حق مؤلف[31] (و نه نظام کپی رایت[32]) است به گونه ای که در هر دو کشور نگاه ها بیشتر جنبه انسانی دارند تا اقتصادی و بعبارت دیگر توجهات عمدتاً معطوف به پدیدآورنده و مجری اثر است تا محصول فکری یا هنری. با این همه، انتقال قواعد حقوق فرانسه به حقوق ایران باید با درنظر گرفتن نیازهای فرهنگی بومی و ویژگی های حقوق ایران صورت گیرد. این ملاحظات را می توان بشرح زیر احصا کرد:

1-  در حقوق ایران نیز همانند حقوق فرانسه تعدد سازمان های مدیریت جمعی بجای وحدت آن توصیه می شود. دلیل چنین توصیه ای این است که از یک سو از ایجاد انحصار در این زمینه، که می تواند به تضییع حقوق صاحبان آثار ادبی و هنری و مجریان منجر شود،خودداری گردد و از سوی دیگراز دخالت بیش از پیش نهادهای قدرت در امور هنرمندان و نویسندگان اجتناب شود. در نتیجه چنین سازمان هایی باید به لحاظ اقتصادی متعلق به بخش خصوصی باشند؛

2-  شرکت های مدیریت جمعی در حقوق فرانسه در قالب شرکت های مدنی تشکیل می شوند که در فرانسه دارای شخصیت حقوقی هستند. این شرکت ها همان طور که گفته شد از قواعد ویژه ای پیروی می کنند که با نوع فعالیت این شرکت ها که عمدتاً فرهنگی است سازگاری دارد. در ایران امکان تشکیل سازمان های مدیریت جمعی در قالب شرکت های مدنی وجود ندارد زیرا این قبیل شرکت ها در حقوق ایران دارای شخصیت حقوقی نیستند. در نتیجه سپردن مدیریت حقوق صاحبان آثار و اجراها به شرکت های مدنی با توجه به دشواری قواعد ناظر به تصمیم گیری و اداره و انحلال و بطلان در این شرکت ها به هیچ وجه قابل توصیه نیست.

شرکت های تجاری موضوع ماده 20 قانون تجارت نیز برای مدیریت جمعی حقوق مالکیت ادبی و هنری مناسب نیستند زیرا علیرغم مشابهت فراوان چنین مدیریتی با اَعمال تجاری موضوع ماده 2 قانون تجارت، ماهیت فرهنگی و اجتماعی فعالیت این سازمان ها ایجاب می کندضمن بهره گیری از برخی مقررات حقوق شرکت های تجاری، این سازمان ها در قالب مقررات مرتبط با مؤسسات غیر تجاری انتفاعی موضوع ماده 584 قانون تجارت تشکیل شوند. چنین قالبی بدلیل ماهیت انتفاعی آن امکان دریافت و توزیع حقوق پدیدآورندگان و مجریان آثار و سایر صاحبان حقوق مرتبط یا مجاور را فراهم می سازد بدون اینکه فعالیت در این زمینه مشمول مقررات حقوق شرکت ها شود.

3-  در خصوص انتقال قواعد خاص شرکت های مدیریت جمعی حقوق فرانسه به حقوق ایران باید بگوییم برخی از قواعد ناظر بر تشکیل و فعالیت شرکت ها نظیر کنترل تشکیل آنها توسط دولت و حسابرسی اجباری آنها و هم چنین محدوده اختیارات و تعهدات آنها در قبال اعضای شرکت و کاربران آثار فکری و اجراها با در نظر گرفتن ملاحظات حقوق داخلی قابل انتقال به حقوق ایران است.

4-  در انتقال تجربیات حقوق فرانسه به حقوق ایران باید مقتضیات محیط های سایبری و نحوه فعالیت سازمان های مدیریت جمعی در این محیط ها مد نظر قرار گیرد. در حقیقت فضای سایبر علیرغم نقش بی بدیل آن در توسعه دانش و هنر دسترسی غیر مجاز به محصولات فکری را در هر زمان و هر مکان و برای هر شخصی به کاملترین شکل ممکن فراهم کرده و وظیفه سازمان های مدیریت جمعی در حفاظت و حمایت از حقوق پدیدآورندگان آثار و اجراها را با دشورای های جدی روبرو ساخته است[33].

5-  از آنجا که در حال حاضر با خلاء قانونی و حقوقی در زمینه مدیریت جمعی مواجه هستیم باید نسبت به وضع قانون ( نه آیین نامه) در این زمینه اقدام شود. لایحه جامع مالکیت ادبی و هنری سال 1393 که مراحل تصویب خود را در مجلس شورای اسلامی طی می کندبهترین موقعیت برای چنین قانون گذاری است. بدیهی است باید توجه شود که قواعد ویژه این شرکت ها در قانون ذکر شود و از ارجاع آنها به آیین نامه جداً خودداری شود[34]. در حقوق فرانسه 12 ماده قانونی تقریباً مفصل به قواعد ناظر بر این شرکت ها اختصاص یافته است.

6-  در خصوص نحوه مداخله دولت در تشکیلمؤسساتمدیریت جمعی حقوق و نظارت بر فعالیت آنان به نظر میرسد هر چند تشکیل این قبیل مؤسسات را می توان موکول به اجازه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کرد ولی پس از تشکیل، هر گونه تعلیق فعالیت یا انحلال این مؤسسات باید با طرح دعوا توسط وزارت ارشاد در دادگاه های عمومی و پس از صدور حکم قطعی از این مراجع صورت گیرد و از تدوین هرگونه مقرراتی که زمینه دخالت مستقیم دولت در فعالیت اینمؤسسات را فراهم سازد خودداری شود. همان طور که گفته شد در این زمینه وضع مقررات قانونی ضروری است.

7-  برای کنترل فعالیت های مؤسسات مدیریت حقوق جمعی و نظارت بر فعالیت آن تشکیل کمیسیونی مرکب از نمایندگان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و نمایندگان تشکل های صنفی پدیدآورندگان که متخصص در زمینه فعالیت مؤسسه هستند نظیر خانه موسیقی، خانه سینما، کانون نویسندگان، کانون عکاسانو … و یک قاضی یا حقوقدان توصیه می شود.در چنین کمیسیونی باید نمایندگان تشکل های صنفی در اکثریت باشند.

 نتیجه

از مباحثی که مطرح شد ویژگی های حقوق فرانسه در زمینه مدیریت جمعی حقوق مالکیت ادبی و هنری را می  توان چنین برشمرد :

1-   فرانسه زادگاه مفهوم حقوق مدیریت جمعی است و اولین کشوری است که هنرمندان و دانشمندان بنام آن نظیر بالزاک و ویکتور هوگوشرکت هایی را برای حمایت از حقوق پدیدآورندگان آثار و اجرا کنندگان و سایر دارندگان حقوق مالکیت ادبی ایجاد کردند؛

2-  در حقوق فرانسه برخلاف برخی کشورهای دیگر، اصل تعدد سازمان های مدیریت جمعی پذیرفته شده است امری که منجر به اعمال قواعد حاکم بر حقوق رقابت در زمینه مدیریت جمعی حقوق مالکیت فکری شده است؛

3-  هرچند شرکت های فعال در زمینه مدیریت جمعی حقوق مالکیت ادبی و هنری که از آن به شرکت های دریافت و توزیع حقوق نام برده می شود متعلق به بخش خصوصی هستند ولی نظارت دولت بر تشکیل و فعالیت این شرکت ها کاملاً پررنگ است. با این همه دخالت دولت در امور این شرکت ها به اندازه اینیست که اجازه دهد دولت راساً آنها را منحل یا فعالیتشان را به حالت تعلیق در آورد، کند بلکه وزارت فرهنگ فرانسه بدین منظور باید مستنداً به مقررات قانونی و با ارائه دلایل و مدارک کافی از طریق مراجع قضایی اقدام کند؛

4- شرکت های دریافت و توزیع حقوق در فرانسه در قالب شرکت های مدنی تشکیل می شوند که از زمان تشکیل دارای شخصیت حقوقی هستند.شرکت های مورد بحث به لحاظ قواعد عمومی تابع مقررات ناظر بر شرکت های مدنی هستند ولی از برخی قواعد خاص این شرکت هاتبعیت می کنند که در شرکت های مدنی دیگر حاکم نیست؛

5- حقوق موضوع مدیریت شرکت های دریافت و توزیع حقوق در فرانسه تقریباً مشابه حقوقی است که در سایر کشورها توسط سازمان ها یا مؤسسات مدیریت جمعی حقوق مدیریت می شوند؛

6- با توجه به ماهیت فرهنگی و اجتماعی فعالیت شرکت های مدیریت جمعی در فرانسه، دعاوی ناشی از این فعالیت اعم از اینکه توسط تجار یا غیر تجار طرح شود در دادگاه های تابع حقوق عام (Tribunal de GrandeInstance) مورد رسیدگی قرار می گیرد نه در دادگاه های تجارت این کشور( Tribunal de Commerce) ؛

7-  تکالیف و تعهدات شرکت های مدیریت جمعی حقوق مالکیت فکری در قبال اعضای خویش، کاربران و سایر شرکت های دریافت و توزیع حقوق عمدتاً در مقررات قانونی منعکس شده و مقررات آیین نامه بیشتر نحوه اجرا و اِعمال این حقوق را مشخص می سازد.

پی نوشت:

[26].شیروی عبدالحسین و میرزایی محمد علی، " مدیریت جمعی حق مؤلف و حقوق مرتبط "، مندرج در مجله فقه و حقوق سال چهارم شماره 13 تابستان 1386، صص. 159-160.

[27].Pollaud-Dulian,Fédéric Op.cit., p. 710.

[28].اومِدیو، دیوید،(1385)، " مدیریت جمعی آثار موسیقایی" مندرج در سخنرانیها و مقالات همایش ملی بررسی حقوق مالکیت ادبی و هنری،زیر نظر م. ش. شکیب، خانه کتاب، صص. 155-169.

[29].Dreier, Thomas, (2007), " Competition in the field of collective management  preferring, creative competition  to allocative efficiency " in European copyright law in Copyright law, a Handbook of Contemporary  Research, edited by Paul, Edward Elgar Publishing Limited., p. 276.

[30].Fédéric, Pollaud-Dulian, Op.cit., p.713.

[31].Droit d'auteur.

[32].Copyright.

[33].Ricolfi,Marco,(2007), " individual and collective management of copyright in digital environment " in Copyright Law, a handbook of contemporary research, edited by Paul Torremans, Edward Elgard edition, pp. 283-314.

[34].در تأیید این دیدگاه نک.، پور محمدی، شیما، پیشین، ص 70.

مراجع

فهرست منابع

الف) منابع فارسی

–   اعظم بیگی، علی،(1381)، " نگاهی به عملکرد تشکل های صنفی در حوزه حق مؤلف "، مندرج در سخنرانی ها و مقالات بررسی حقوق مالکیتادبیوهنری، زیر نظر سعید حبیبا و مرتضی شفیعی شکیب، خانه کتاب.

–   اومِدیو، دیوید،(1385)، "مدیریت جمعی آثار موسیقایی" مندرج در سخنرانی ها و مقالات همایشملیبررسیحقوقمالکیتادبیوهنری،زیرنظرم. ش. شکیب،خانهکتاب.

–   پورمحمدی، شیما، " حق مؤلف و حقوق مرتبط در سازمان های مدیریتجمعی"، فصلنامه حقوق پزشکی، شماره 45،  ویژهنامه حقوق مالکیتفکری 1931.

–   زرکلام، ستار، ( 1387)،حقوق مالکیتادبیوهنری، انتشارات سمت، چاپ اول.

–   شیروی،عبدالحسینومیرزایی، محمد علی،" مدیریت جمعی حق مؤلف و حقوق مرتبط "، مندرج در مجله فقه و حقوق سال چهارم شماره 13 تابستان 1386.

– ماشوئل، بِنو، (1385)، " مدیریت جمعی آثار موسیقایی" مندرج در سخنرانی ها و مقالات همایش ملی بررسی حقوق مالکیت ادبی و هنری،زیر نظر م. ش. شکیب، خانه کتاب.

ب) منابع انگلیسی و فرانسه

– Bertrand, R. André, ( 2011-2012),Droit d'auteur,Dalloz action, Dalloz.

– Colombet, Claude, (1997),Propriété Littéraire et artistique et Droit Voisin, 8ème éd. Dalloz. 

– Cozian, Maurice, Viandier, Alain(1997),Droit des Sociétés, 2ème éd. Litec.

– Dreier, Thomas, (2007), " Competition in the field of collective management  preferring, creative competition  to allocative efficiency "in European copyright law in Copyright law, a Handbook of Contemporary  Research, edited by Paul, Edward Elgar Publishing Limited.

– Fiscor, Mihaly, (2002),Gestion Collective du Droit d'auteur et des Droits Connexes,éd.WipoGenéves in http://www.wipo.int/tools/fr/gsearch.html

– Pollaud-Dulian, Fédéric,(2005), Le Droit d'auteur, (corpus pour droit privé), Economica.

– Ricolfi,Marco,(2007), " Individual and Collective Management of Copyright in Digital Environment " in Copyright Law, a handbook of contemporary research, edited by Paul Torremans, Edward Elgard edition, pp. 283-314.

– Schepens, Paula, (2000), Guide sur la Gestion Collective des Droits d'auteur, Imprimé par UNESCO.inhttp://unesdoc.unesco.org/images/0012 /001206/ 120677f . pdf.

–   اعظم بیگی، علی،(1381)، " نگاهی به عملکرد تشکل های صنفی در حوزه حق مؤلف "، مندرج در سخنرانی ها و مقالات بررسی حقوق مالکیتادبیوهنری، زیر نظر سعید حبیبا و مرتضی شفیعی شکیب، خانه کتاب.

–   اومِدیو،دیوید،(1385)، "مدیریت جمعی آثار موسیقایی" مندرج در سخنرانی ها و مقالات همایشملیبررسیحقوقمالکیتادبیوهنری،زیرنظرم. ش. شکیب،خانهکتاب.

–   پورمحمدی،شیما، " حق مؤلف و حقوق مرتبط در سازمان های مدیریت جمعی"، فصلنامه حقوق پزشکی، شماره 45،  ویژهنامه حقوق مالکیت فکری 1931.

–   زرکلام، ستار، ( 1387)،حقوق مالکیتادبیوهنری، انتشارات سمت، چاپ اول.

–   شیروی،عبدالحسینومیرزایی، محمد علی،" مدیریت جمعی حق مؤلف و حقوق مرتبط "، مندرج در مجله فقه و حقوق سال چهارم شماره 13 تابستان 1386.

– ماشوئل، بِنو، (1385)، " مدیریت جمعی آثار موسیقایی" مندرج در سخنرانی ها و مقالات همایش ملی بررسی حقوق مالکیت ادبی و هنری،زیر نظر م. ش. شکیب، خانه کتاب.

ب) منابع انگلیسی و فرانسه

– Bertrand, R. André, ( 2011-2012),Droit d'auteur,Dalloz action, Dalloz.

– Colombet, Claude, (1997),Propriété Littéraire et artistique et Droit Voisin, 8ème éd. Dalloz. 

– Cozian, Maurice, Viandier, Alain(1997),Droit des Sociétés, 2ème éd. Litec.

– Dreier, Thomas, (2007), " Competition in the field of collective management  preferring, creative competition  to allocative efficiency "in European copyright law in Copyright law, a Handbook of Contemporary  Research, edited by Paul, Edward Elgar Publishing Limited.

– Fiscor, Mihaly, (2002),Gestion Collective du Droit d'auteur et des Droits Connexes,éd.WipoGenéves in http://www.wipo.int/tools/fr/gsearch.html

– Pollaud-Dulian, Fédéric,(2005), Le Droit d'auteur, (corpus pour droit privé), Economica.

– Ricolfi,Marco,(2007), " Individual and Collective Management of Copyright in Digital Environment " in Copyright Law, a handbook of contemporary research, edited by Paul Torremans, Edward Elgard edition, pp. 283-314.

– Schepens, Paula, (2000), Guide sur la Gestion Collective des Droits d'auteur, Imprimé par UNESCO.inhttp://unesdoc.unesco.org/images/0012/001206/120677f.pdf.

نویسنده:

ستار زرکلام: عضو هیئت علمی دانشگاه شاهد

فصلنامه پژوهش حقوق خصوصی شماره 20

انتهای متن/

شما ممکن است این را هم بپسندید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *